Οι Δελφοί, στη ΝΔ. πλευρά του Παρνασσού, υπήρξαν κατά την αρχαιότητα ένα σημαντικότατο πολιτικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο, σύμβολο της ενότητας του Αρχαίου Ελληνισμού επί πολλούς αιώνες, αποτέλεσαν δε την έδρα του περίφημου Μαντείου του Απόλλωνα. Ο χώρος ονομαζόταν αρχικά Δελφύς (αρχαιοελληνική λέξη…
Ξέρεις, Αγάπη μου, από πότε αγάπησα το πάρκο με τα κυπαρίσσια απέναντι από το σπίτι μας; Από τότε που άρχισες να μου μιλάς για τα πουλιά… Εγώ δεν ήξερα τίποτα για τα πουλιά… Μονάχα τα αγαπούσα, επειδή - κάθε πρωί - με ξυπνούσαν…
Λατρέψαμε την Κρήτη, τον Άγιο Νικόλαο, την Ελούντα… Με χρώματα ονείρου ζωγραφίσαμε εκείνον τον Σεπτέμβρη, τον δικό μας Σεπτέμβρη, Αγάπη μου… Θ υ μ ή σ ο υ τον ουρανό και τη θάλασσα, τα δένδρα και τα λουλούδια… Θ υ μ…
Η Σελήνη, όπως ακριβώς ο Ήλιος και η Αυγή, κατείχε μία σημαντική θέση στις μυθολογικές αντιλήψεις των Αρχαίων Ελλήνων, η δε λέξη Σελήνη σήμαινε και το φεγγάρι αλλά και την ομώνυμη θεά. Σύμφωνα με τον περίφημο Ομηρικό Ύμνο «Εις Σελήνην» (ΧΧΧΙΙ), «οι Μούσες,…
…Λόγια – ανάσες, που δεν μπορούσε να κρατά πια μέσα της, γιατί την έπνιγαν, γιατί θα πέθαινε… Πόσο μπορεί να κρατηθεί κάποιος στη ζωή, κρατώντας την αναπνοή του; Ανάσα ζωής κι εκείνος ο ασυγκράτητος μονόλογός της… Ένας μονόλογος σαν καταρράχτης ορμητικός… Λόγια, που έρεαν…
Αφιερωμένο Στη Μαργαρίτα μου Βρήκα μέσα στα μάτια σου τα βιβλία που δεν έγραψα. Θάλασσες. Κόσμους. Πολιτείες. Ορίζοντες. Κανάλια. Βρήκα τ’ αυτοκρατορικά όρη της γης κι απάνω τους τις δύσες με τα κόκκινα σύννεφα. Τα μεγάλα ταξίδια που δεν έκαμα βρήκα μέσα…
Ο Μεγάλος μας Ποιητής Γιώργος Σεφέρης, λάτρης του Αρχαιοελληνικού Πολιτισμού, έχει γράψει ένα υπέροχο κείμενο με τον τίτλο «Δελφοί», το οποίο δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό «Ταχυδρόμος», το 1963. Με πολλή συγκίνηση, καταγράφω μερικά αποσπάσματά του… «… Καθώς έρχεσαι από την Αθήνα στους Δελφούς, αφού περάσεις…
Χάριτες, του Δία θυγατέρες, πόσες φορές προσπάθησα για σας να γράψω μιαν ωδή. Κι όμως, δεν τα κατάφερνα ποτέ, λόγια ικανά μη βρίσκοντας τη χάρη σας να υμνήσουν. Απόψε, όμως, κοιτάζοντας τ’ ολόγιομο φεγγάρι, είδα μέσ’ στο χρυσάφι του τη θεϊκή μορφή σας. Κι…
Εκείνο το απομεσήμερο, ο ήλιος του Μάη έλουζε την ακατάστατη κάμαρα. Έκλεισαν τις γαλάζιες γρίλιες των παραθύρων κι όλος ο χώρος πλημμύρισε από τις γαλάζιες ανταύγειες της αγάπης τους. Την πλησίασε και την αγκάλιασε. Κι εκείνη βυθίστηκε στην απέραντη θάλασσα της γαλάζιας θωπείας του.…
Περνώτις περισσότερες ώρεςστο γραφείο του σπιτιού μου.Σ' έναν χώρο που λατρεύω.Κάτω από το προστατευτικό τζάμιτου μεγάλου τραπεζιούοικογενειακές φωτογραφίεςκαι σημειώματαδικά σου και των παιδιών μας...Πάνω στο τραπέζιένα μαύρο δερμάτινο sous mainsπου δεν λέει να παλιώσει...Ένα ημερολόγιο που μου θυμίζειτο γρήγορο πέρασμα του χρόνουκαθώς - κάθε…