Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 15/11/2026
Η λάσπη κατάπιε όχι μόνο ανθρώπους αλλά βίους ανθρώπων. Το «Πού θα πάω;» είναι μονόλογος, καθώς ενδόμυχα γνωρίζει ότι δεν έχει να περιμένει. Πώς να επιχορηγηθεί το σύμπαν σου; Το σύμπαν χάνουν. Γι’ αυτό και, αν προσέξετε, όταν σώζονται, όσοι σώζονται, τότε καταρρέουν. Το…
Τόσο ασφυκτικά προσωποκεντρικό, με τόσο ασυνάρτητη επιλογή «στελεχών» αποκλειστικής ευθύνης μεγάλου αρχηγού. Τόσο τεμπέλικη προσέγγιση; Οργανώθηκαν έστω στοιχειωδώς; Σε εκλογές κατέβαιναν. Με ποιους θα κυβερνούσαν και έβγαζαν τόση ειρωνεία, έπαρση και χολή για τον αντίπαλο; Δείξε μου την/τον γραμματέα σου να σου πω ποιος…
Μια αδιαπραγμάτευτη νίκη για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, άρα και ελευθερία κινήσεων-μεταρρυθμίσεων. Τιμωρία στον ΣΥΡΙΖΑ και την τοξικότητά του, τη νοοτροπία «ό,τι να ’ναι». Ενα ενθαρρυντικό χάδι στο ΚΚΕ. Το ΠΑΣΟΚ στα ίδια, ίσως για να του δοθεί χρόνος να μελετήσει πόσο ο κόσμος…
Δεν είναι η Κατερίνα Σακελλαροπούλου η πιο ενδιαφέρουσα μίξη θεσμικού-αστικολαϊκού στο ίδιο πρόσωπο; Και εκείνο το κρεσέντο της «όταν ακούω φωνή έχω προσέγγιση δημοκρατική», ενώ θαρραλέα πλησίασε «τα παιδιά» (ετών κοντά 40, bro!), δεν είναι το ήθος που ο κάθε ανοιχτόμυαλος ονειρεύεται για τον…
«Κατάγομαι από το ταπεινό ορεινό χωριό στα Τζουμέρκα. Μπορεί να μην είμαι από τζάκι αλλά είχαμε τζάκι στο πατρικό και ξέρω να το ανάβω», είπε. Το αγοράκι με τα σπίρτα. Να τουρτούριζαν και τα χεράκια του; Η Πόπη μπήκε στο νόημα και το ενίσχυσε.…
Μαύρη ξενιτιά, ο εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, που λέει ότι μπορεί να ξανακλείσουν οι τράπεζες και μας συστήνεται ως «παιδί της κρίσης». Τι βόλεμα αυταρέσκειας! Λες και υπήρξε εποχή που δεν πάλευαν νέοι άνθρωποι με μια κρίση. Αλλά οφείλουμε να τονίσουμε τουλάχιστον την εντιμότητα τού…
Aν εξαιρέσουμε τη συμπεριφορά μας προς την Μπεκατώρου, δεν νομίζω ότι δικαιούμαστε να νιώθουμε ήσυχοι συνειδησιακά: Eίδαμε όσα βλέπει κανείς σε κάθε κίνημα -ακριβά και φτηνά. Και επειτα ήρθε η ώρα του ζεν πρεμιέ. Αλλος ευκαιριάκιας! Με εσωτερική ιαχή «ό,τι αρπάξουμε...», απλώθηκε στας Ευρώπας...…
Μια νεαρότατη κοπέλα αναρωτιέται ψιθυριστά «Να δούμε πότε θα παίξει και ένα τραγούδι για μένα». «Ζήτα το!» την προτρέπω. Διστάζει. Ξεψαρώνει. «Θα παίξετε την “Πριγκιπέσα μου”;». Μικρό κορίτσι. «Σε μια βδομάδα βγαίνω. Τέλειωσα! 11 μήνες», μου λάμπει. Στο άκουσμα του τραγουδιού «της» η πίστα…
Στέκεται απέναντι σε έναν Πρωθυπουργό που διαγωνίστηκε πολυμετωπικά, όχι σε τρίαθλο, αλλά σε δέκαθλο αντιξοοτήτων και δραματικών συγκυριών, αυτός ο «άκαπνος» (εννοώ, ως μη κυβερνών) και το πρωταρχικό που απαιτεί είναι αλλαγή προσώπου; Συγγνώμη, κύριε, ποιος είστε; (που θα έλεγε και η μεγάλη Στανίση)…
Φαρ Ουέστ… και ο πιανίστας παίζει Οι δημοσιογράφοι και οι 13 δικαστές με φωτογραφίες και ονόματα τι άλλο παρά Φαρ Ουέστ είναι; Και καθοδήγηση «να καεί, να καεί… Το κάθε τι!». Αρα, ξανά, η πολιτική του «απλώματος» με σκοπό το χάος. Το χάος είναι…
