Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 09/11/2026
Καθόταν στην άκρη της θάλασσας κ’ αγνάντευε πέρα στο άπειρο, ίσως πιο μακριά απ’ αυτό. Ο αέρας – ήταν η ώρα, ο χρόνος που ονομάζουμε λυκαυγές- δροσερός καθάριος. Βοηθούντος του φλοίσβου, η φαντασία του τον υλοποιούσε, του έδινε υπόσταση. Τον έκοβε σε κομμάτια και…
Ωδή στην αγνότητα Της Στυγός ήπια το ιερό νερό κι έδωσα όρκο μυστικό σύ της νιότης μου να 'σαι η αέναη πηγή σύ ο θάνατος, συ και η ζωή. Ω, Αγνότητα συ 'σαι της ψυχής μου η ομορφιά! Ω, Ομορφιά συ 'σαι της ζωής…
Πρόσωπα και γεγονότα δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Γράφει ο Γιάννης Γκλάβατος (…) Και τότε την είδε να στέκεται δίπλα του. Στο πλάι του που λέμε. Δεν ήταν η εκχυλίζουσα θηλυκότητα της. Δεν ήταν σε αυτή την κομψή παρουσία η απερίγραπτη…
Απλωμένο χέρι, ανοιχτά τα δάχτυλα, λες και βοήθεια ζητούν, προσφέρουν ικεσία, ανθρώπου βλέμμα προκαλούν, την σάρκα να ενώσουν, μην τη κοιτάς τη μοίρα μου, δεν είναι εκεί γραμμένη, βάλε τα μάτια της καρδιάς, να ψάξουν και να δούνε, τα μυστικά τα Άχραντα, που είναι…
Γέρνουν τα αδύναμα στάχυα απ' των καιρών το ξεμυάλισμα. Οι σχέσεις επικίνδυνα τρικλίζουν σε ασαφείς κουτσοήλιους. Νονοί χορεύουν στην σφετερισμένη πλευρά μας σε αρκουδίστικες στάσεις. Πάγωσαν τα βουβωμένα ΓΙΑΤΙ στα χείλη των Γκέτο. Στις Σαχάρες της Ασίας. Στους λυγμούς των εξαρτημενων βλαστών των Εξαρχείων.…
Δίνει του λευκού η λάμψη του αινίγματος προαιώνια όψη των αγέννητων. Στο αίνιγμα η ηλικία της έκπληξης τα τελευταία ίχνη του ακαθόριστου ο ψίθυρος καθώς θρυμματίζεται αποκαλύπτοντας εκρήξεις απείραχτες. Στο αίνιγμα ο τριγμός της ψυχής η τριβή στην κόψη των πραγμάτων ό, τι χάνεται…
Αγάπα με! Φίλα με . Έχω καιρό να σε νιώσω. Να με αγγίξει σαν χάδι η φωνή σου. Κράτα με. Γίνομαι σκιά καπνός βροχή. Απομακρύνομαι σαν δυνατός άνεμος. Στροβιλίζομαι στα σύννεφα. Γυρεύοντας την ένωση, τον σύντροφο. Τ΄άλλο μου μισό. Το ιδανικό ταίρι. Στήριξε…
Είναι σκοτεινή τούτη η καλοκαιριάτικη νύχτα. Κρυώνει η ψυχή τέλη του Ιούνη. Αναρωτιέται. Πως μαζεύτηκε τόση πάχνη,τόση οδύνη ,τόση ερημιά που χωρά όλος αυτός ο πόνος ο σπαραγμός. Σε ποιο σύμπαν ταξιδεύω μονάχη. Άρωμα ξεθυμασμένο τα λόγια που αιωρούνται στο κενό. Γεμίζοντας το δωμάτιο…
Το γιατί τους* Ρωτάς γιατί αλήθεια τόση μαυρίλα, τόσος γκρίζος ουρανός. Ρωτάς γιατί οι στίχοι στάζουν μαύρο αίμα γιατί το χαρτί τους ποτέ δεν ξεράθηκε από τα δάκρυα κι ας έχουν παρέλθει τόσα χρόνια. Μα… κοίτα καλά! Πάρε αν μπορείς στα χέρια σου τη…
Γυναίκα Μανούλα , Σύζυγος ή Αδελφή, Τρεις τίτλοι, με πολλή ξεχωριστή αξία . Τρεις τίτλοι π’ απευθύνονται σε μια μορφή . Ύμνος και Δόξα , στη γλυκιά της παρουσία . --- Μ’ Αυτήν αρχίζει…
