Ξέρεις, Αγάπη μου, από πότε αγάπησα το πάρκο με τα κυπαρίσσια απέναντι από το σπίτι μας; Από τότε που άρχισες να μου μιλάς για τα πουλιά… Εγώ δεν ήξερα τίποτα για τα πουλιά… Μονάχα τα αγαπούσα, επειδή - κάθε πρωί - με ξυπνούσαν…
Τα τελευταία μερόνυχτα πριόνιζε τις αλυσίδες που τον έδεναν στο γέρο Αρχιερέα. Μόνος σε μανιακή υπερένταση πάσχιζε ν’ αποδράσει από τη φυλακή του δέοντος. Ξαγρυπνούσε Μάτωνε ανελέητα τις σάρκες του. Όρθιος μπροστά στου Θεού το άγαλμα τον κοίταζε κατάματα. Έμπλεος ενοχής ζητούσε από τον…
Ακούγονται τα ποιήματα: 1. Τώρα μιλώ πάλι... 2. Ο Νεκρός 3. Το Ναυάγιο 4. Η Απόφαση 5. Κάτω απ' τις ράγες 6. Οι Επίγονοι 7. Τώρα είναι απλός θεατής 8. Ποιητική 9. Στο παιδί μου 10. Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ. 11. Επιτύμβιον…
Αφιερωμένο Στη Μαργαρίτα μου Βρήκα μέσα στα μάτια σου τα βιβλία που δεν έγραψα. Θάλασσες. Κόσμους. Πολιτείες. Ορίζοντες. Κανάλια. Βρήκα τ’ αυτοκρατορικά όρη της γης κι απάνω τους τις δύσες με τα κόκκινα σύννεφα. Τα μεγάλα ταξίδια που δεν έκαμα βρήκα μέσα…
Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε το 1940 και αυτοκτόνησε με χάπια και αλκοόλ το 1993. "...Τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω καλά: Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος. Θα την αλλάξουμε τη ζωή, παρ' όλα αυτά, Μαρία".
Γ ν ω ρ ι μ ί α Νύχτα καλοκαιριού. Στο σπίτι της Μαρίας. Η γνωριμία μας ζωγραφίστηκε με το κόκκινο χρώμα που είχαν οι ρίγες του φουστανιού μου. Το θυμάσαι, άραγε, εκείνο το γκρίζο, φαρδύ φόρεμα με τις κόκκινες και τις μπλε ρίγες;…
Σαν σήμερα 23 Ιουνίου του 2005 έφυγε από τη ζωή ο Μανόλης Αναγνωστάκης ένας από τους κορυφαίους ποιητές και δοκιμιογράφους της μεταπολεμικής γενιάς. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, ενώ χαρακτηρίστηκε ο «ποιητής της ήττας» αφού οι στίχοι του αποτύπωσαν…
Κι ο αντρας είπε: *Πεινώ*. Κι η γυναικα τουβαλε ψωμι πανω στο τραπέζι. Κι ο αντρας αποφαγε. Κι η γυναικα τον κοιταζε παντα. Κι η γυναικα είπε: Είσαι δυνατος, μα δεν σε τρομαζω. Κι ο αντρας ειπε: είσαι ομορφη, και ομως φοβαμαι. Κι ο…
[100 χρόνια από τη γέννηση του Ποιητή της Αγάπης και της Ειρήνης] …Η σιωπηλή παρουσία σου μ’ έμαθε πως σιωπή δεν υπάρχει. Άκουσα να θροΐζει η ψυχή σου όπως ένας πευκώνας το καλοκαίρι.…
Το καλοκαίρι, η εποχή του Ήλιου και του Φωτός, της Θάλασσας και του Γαλάζιου, όπου Ο κόσμος λάμπει σαν ένα αστέρι – όπως έχει γράψει ο Κωστής Παλαμάς -, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης μεγάλων μας ποιητών… Έχουν, στ’ αλήθεια, γραφεί αμέτρητοι στίχοι γι’ αυτή την…