Χάριτες, του Δία θυγατέρες, πόσες φορές προσπάθησα για σας να γράψω μιαν ωδή. Κι όμως, δεν τα κατάφερνα ποτέ, λόγια ικανά μη βρίσκοντας τη χάρη σας να υμνήσουν. Απόψε, όμως, κοιτάζοντας τ’ ολόγιομο φεγγάρι, είδα μέσ’ στο χρυσάφι του τη θεϊκή μορφή σας. Κι…
Εκείνο το απομεσήμερο, ο ήλιος του Μάη έλουζε την ακατάστατη κάμαρα. Έκλεισαν τις γαλάζιες γρίλιες των παραθύρων κι όλος ο χώρος πλημμύρισε από τις γαλάζιες ανταύγειες της αγάπης τους. Την πλησίασε και την αγκάλιασε. Κι εκείνη βυθίστηκε στην απέραντη θάλασσα της γαλάζιας θωπείας του.…
Περνώτις περισσότερες ώρεςστο γραφείο του σπιτιού μου.Σ' έναν χώρο που λατρεύω.Κάτω από το προστατευτικό τζάμιτου μεγάλου τραπεζιούοικογενειακές φωτογραφίεςκαι σημειώματαδικά σου και των παιδιών μας...Πάνω στο τραπέζιένα μαύρο δερμάτινο sous mainsπου δεν λέει να παλιώσει...Ένα ημερολόγιο που μου θυμίζειτο γρήγορο πέρασμα του χρόνουκαθώς - κάθε…
Είχε πια κουραστεί. Την έπνιγε το βαρύ άρωμα της θύμησης. Είπε «Τέλος!». Πήρε όλα τα δώρα του – τα γράμματά του, τα ποιήματά του, τις σημειώσεις του – και τα ’κλεισε σ’ ένα συρτάρι. Το διπλοκλείδωσε, αποφασισμένη: «Δεν θα το ξανανοίξω ποτέ πια…». Βγήκε…
Γ ν ω ρ ι μ ί α Νύχτα καλοκαιριού. Στο σπίτι της Μαρίας. Η γνωριμία μας ζωγραφίστηκε με το κόκκινο χρώμα που είχαν οι ρίγες του φουστανιού μου. Το θυμάσαι, άραγε, εκείνο το γκρίζο, φαρδύ φόρεμα με τις κόκκινες και τις μπλε ρίγες;…
«Λατρεύω τις πεταλούδες. Με μαγεύουν τα εκπληκτικά χρώματά τους, οι θεσπέσιες κινήσεις τους, το ανάλαφρο πέταγμά τους. Είναι τόσο τρυφερές και τόσο αθόρυβες. Σαν κινούμενα, διάστικτα ροδοπέταλα. Σαν πολύχρωμες, πολύμορφες χιονονιφάδες. Και μοιάζουν τόσο ευτυχισμένες…» σου είπα – κάποια νύχτα – . Θυμάσαι; …
[100 χρόνια από τη γέννηση του Ποιητή της Αγάπης και της Ειρήνης] …Η σιωπηλή παρουσία σου μ’ έμαθε πως σιωπή δεν υπάρχει. Άκουσα να θροΐζει η ψυχή σου όπως ένας πευκώνας το καλοκαίρι.…
Μέσα σ’ ελάχιστο χρόνο, μέσα σε λίγα μόνο λεπτά της ώρας, θα μπορούσε κανείς ν’ απολαύσει τη μαγεία μιας ολόκληρης εποχής, του Καλοκαιριού… Αρκεί ν’ αφεθεί στο άκουσμα της αριστουργηματικής σύνθεσης «Καλοκαίρι» του Antonio Vivaldi, η οποία – όπως είναι γνωστό – αποτελεί μέρος…
Το καλοκαίρι, η εποχή του Ήλιου και του Φωτός, της Θάλασσας και του Γαλάζιου, όπου Ο κόσμος λάμπει σαν ένα αστέρι – όπως έχει γράψει ο Κωστής Παλαμάς -, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης μεγάλων μας ποιητών… Έχουν, στ’ αλήθεια, γραφεί αμέτρητοι στίχοι γι’ αυτή την…
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ (Από το αρχαιοελληνικό έπος στο νεοελληνικό θέατρο) Ο θάνατος του ομηρικού Οδυσσέα απoτέλεσε αντικείμενο έρευνας, καθώς και πηγή έμπνευσης πολλών συγγραφέων, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Στην Νέκυια, την ραψωδία λ της ομηρικής Ὀδυσσείας, στην οποία περιγράφεται το ταξίδι…