Ήρθες και ξάπλωσες στα πόδια μου, το τελευταίο εκείνο μεσημέρι, ήσυχα, αδιαμαρτύρητα, τρυφερά. Μου είπες χωρίς φωνή το τελευταίο αντίο. Μ’ αποχαιρέτησες, με το σώμα σου. Μόνο που εγώ δεν το κατάλαβα τότε. Κοιμήθηκες λίγο απ’ την άλλη μεριά της καρδιάς σου. Αυτό ήταν…
Γράφει η Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου* Πόσες φορές ο καθένας μας δεν νοιώθει ανυπόταχτη την ανάγκη να θυμηθεί με νοσταλγία κάποιες στιγμές του παρελθόντος… Κάποιον μεγάλο έρωτα που δεν υπάρχει πια παρά μονάχα στη θύμηση… Κάποιες ευτυχισμένες στιγμές που κάποτε το φως τους ξεχείλιζε από την…
Γράφει η Γιόλα Αργυροπούλου - Παπαδοπούλου* Έλα στις φωτεινές ακρογιαλιές – μουρμούριζε μόνος – εδώ που γιορτάζουν τα χρώματα – κοίτα – εδώ που δεν πέρασε ποτέ η βασιλική οικογένεια με τις κλειστές καρότσες και τους επίσημους αποσταλμένους.Έλα, δεν κάνει να σε δουν…
Γράφει η Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου* Ένα από τα πιο γνωστά κι αγαπημένα τραγούδια, στον χώρο της ελληνικής δισκογραφίας, είναι σίγουρα το «Σ’ αγαπώ», με την υπέροχη μουσική του αλησμόνητου Μάριου Τόκα και τους θαυμάσιους στίχους του Σαράντη Αλιβιζάτου. Ένα βαθιά ερωτικό τραγούδι, που ερμήνευσαν μοναδικά…
Θα διάβαζα μέχρι είκοσι φορές το κάθε γράμμα σου, το διάβαζα δυο – τρεις φορές μόλις ερχόταν, το φιλούσα, το έχωνα στην τσάντα μου, το ξαναδιάβαζα στο λεωφορείο. Το κρατούσα σφιχτά στα χέρια μου, μη μου το κλέψουν, μη μου το αρπάξει κανείς, το…
«Η Θάλασσα κι Εσύ» («O Mare e Tu»)· ένα ερωτικό τραγούδι από την Πορτογαλία, που αγαπήσαμε εδώ και χρόνια τώρα… Ένας αέναος ύμνος στη Θάλασσα, στον Έρωτα και στον Θεό… Ένα συναρπαστικό άκουσμα, με μουσική του Enzo Gragnaniello, ερμηνευμένο θεσπέσια από την Dulce Pontes…
…Έτσι μιλώ για σένα και για μένα Επειδή σ’ αγαπώ και στην αγάπη ξέρω Να μπαίνω σαν Πανσέληνος Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ’ αχανή σεντόνια Να μαδάω γιασεμιά – κι έχω τη δύναμη Αποκοιμισμένη, να φυσώ να…
Χρόνια και χρόνια πάλαιψα με το μελάνι και το σφυρί βασανισμένη καρδιά μου Με το χρυσάφι και τη φωτιά για να σου κάμω ένα κέντημα Ένα ζουμπούλι πορτοκαλλιάς Μιαν ανθισμένη κυδωνιά να σε παρηγορήσω Εγώ που…
Κάποιες φορές, αρκεί και μόνο το άκουσμα μιας μελωδίας, για να μεταφερθεί κανείς σε χώρους ιδανικούς κι ολόφωτους, εκεί που δεν υπάρχει παρά η απόλυτη ομορφιά... Μια ομορφιά που οδηγεί τον καθένα μας σε νοσταλγικές αναπολήσεις κάποιων ευτυχισμένων στιγμών του παρελθόντος ή στην προσμονή…
Μέσα μας γίνεται η Γέννηση. Έξω στέκει το σχήμα της – Μας φανερώνεται… Γιώργος Θέμελης, ΙΙΙ. Φάτνη Ο Θεός, η φύση, ο θάνατος και ο έρωτας αποτελούν, όπως είναι γνωστό, τα βασικότερα θέματα της Ποίησης. Στον χώρο της μετά Χριστόν Ελληνικής Ποίησης, το…