Καταγράφοντας τον παλμό της επικαιρότητας και όχι μόνο
Ηλεκτρονική εφημερίδα 10/11/2026
Πόρπη μου η Δύση ματωμένη, στο αβάσταχτο το φώς του φεγγαριού. Μια Ελλάδα κάτω λαβωμένη στο έλεος ανίερου εχθρού. Απλωσε το χέρι της στη μοίρα, που μίλαγε φωνή βαυαρική. Μα πνίγηκε στο αίμα της,πλημμύρα! Εσιώπησε κι απέμεινε βουβή. Την είδε ο αποσπερίτης λυπημένη,…
Είναι κάτι μνήμες, μικρές μεν αλλά σημαδιακές, που μας συντροφεύουν δεκαετίες κι όταν έρχονται απρόσκλητες στο μυαλό, μας απαλύνουν το σκοτάδι που η ζωή πολλές φορές μας επιφυλάσσει. Είναι σαν τα φτωχά ψιχουλάκια από το αντίδωρο που πέ-φτουν στο χώμα από τον απρόσεκτο χριστιανό,…
Είπα να βάλω τις σκέψεις μου σε ρίμα. Εγώ τις άκουσα,τις ένιωσα κραυγές και κλάματα ανθρώπων οιμωγές. Σε όλες τις γλώσσες ίδια η έννοια, ίδιες οι προσευχές! Πόνος κι οργή και όνειδος για τους ανύπαρκτους ηγέτες της ξεφτίλας! Έλληνες? Γάλλους? Γερμανούς? Ίδια οσμή…
Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου Ήταν κάπου εκεί στο ξεκίνημα της καριέρας μου ως ασφαλιστού, (1973-1974) όταν συνάντησα στις σκάλες της Ομόνοιας όπως ανέβαινε απ’ τον ηλεκτρικό απ’ την πάνω μεριά στην οδό Δώρου, τον πατέρα Αντώνιο που τον γνώριζα από «λαϊκό» τότε που…
Η καρδιά ένα συρτάρι αδειανό. Φωτογραφίες, γράμματα, ενθύμια ερώτων και παθών, σαν της Σαχάρας οι αμμόλοφοι με το που φύσηξε ο άνεμος, χαθήκαν κι άφησαν πίσω το αδιάτρητο κενό. Συρτάρι έρημο. Έρημος η καρδιά. Κι ήρεμη σαν την…
Η πρωινή αυγούλα σε αργή κίνηση έλουζε, με το αχνό φως της, τα αντικείμενα γύρω του. Καθάριζε τις θολές κι απροσδιόριστες γωνιές τους, τα οριοθετούσε. Έδιω-χνε τις απειλητικές σκιές που σκέπαζαν προηγουμένως το τοπίο. Σε λίγη ώρα οι ζωο-γόνες ακτίνες του ήλιου θα ξανάφερναν…
Στριφογύριζε καμιά ώρα στο κρεβάτι του, εφαρμόζοντας όλες τις γνωστές και σχεδόν πάντα αποτυχημένες μεθόδους για ν’ αποκοιμηθεί. «Άδειαζε» το μυαλό του και «πετούσε» πάνω από γαλαζωπά φωτεινές θάλασσες και πρασινοντυμένους λόφους, ακολουθώντας τις οδηγίες που είχε διαβάσει σ’ ένα περιοδικό, απ’ αυτά που…
1. Το κουσέλι Οι άνδρες και τα μεγάλα παιδιά έφευγαν νωρίς για το μεροκάματο. Η γειτονιά ά-δειαζε σχεδόν. Τα μικρά παίρνανε τις θέσεις τους στην αλάνα για το πρωινό διπλό. Ήταν καλοκαίρι και τα σχολεία κλειστά. Τότε και μόνο τότε οι γυναίκες είχαν τη…
TO TRAGOUDI THS ELLADAS Stοn Parqenώna ο PeriklήV έna kerί anάbei, doxologάei toυV qeoύV ki’ η Ellάda tragoudάei: Antriwmέna pneύmata stοn tόpo saV gurίste, toυV άqlouV toυV panέndoxouV pάli panhgurίste. Shkώsou Miltiάdh mou giα telikό agώna, mάzeye toυV lebέnteV sou kάtw stον Maraqώna.…
Με τον ύπνο δεν είχε ποτέ καλές σχέσεις. Οι σκέψεις του τριβέλιζαν αδιάκοπα το μυαλό και δεν τον άφηναν ήσυχο λεπτό. Για να υπερνικήσει αυτό το πρόβλημα χρη-σιμοποίησε όλες τις παραδοσιακές μεθόδους. Όπως, για παράδειγμα: Ηρεμία, φίλε μου, αφήσου, άδειασε το μυαλό σου. Μέτρα…
