Στιλβώνω τις αναμνήσεις μου Με το πανί της θλίψης. Για όσα δεν έγιναν, και για όσα θα γίνουν. Κλώθοντας μεταξένια νήματα Σαν της αράχνης τον ιστό Παραμονεύω τις στιγμές, που χάνονται. Μια γλυκιά μυρωδιά νεογέννητου Στοιχειώνει το μυαλό. Κι αυτά που δεν…
(α) Το ταλέντο, ο Τάκης Πόσο τον θαύμαζε, πόσο τον ζήλευε; Ίσως και λίγο να τον μισούσε. Μα ο άθλιος, ήταν ανυπόφορος! Μπορούσε να «φύγει» νοερά από δίπλα μας, έτσι ξαφνικά. Να μην ακούει τις ομιλίες, να μην αισθάνεται την παρουσία μας καθόλου και…
Πρώτα, μάθε να αγαπάς ένα φύλλο. Να το αγγίζεις τρυφερά,μέχρι να νοιώσεις το θρόισμα στο φύσημα του ανέμου. Να το δεις. Πως χάνεται στροβιλίζοντας στον τρελό Βοριά, μέχρι να τελειώσει τη διαδρομή του,καταλήγοντας στο νερό. Άσε την ψυχή να ταξιδέψει, να χαθεί να μπερδευτεί…
ΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Είμαι χώμα δικό σου. Στην καρδιά μου σαν σκαλίσεις, θα βρεις τ’ οξυγόνο των κέδρων του Κύκκου. Στα μάτια μου σαν κοιτάξεις, θα βρεις τον γιαλό της Κυρήνειας και τα χαλάσματα της Σαλαμίνας. Στις απαλάμες μου σαν ψάξεις,…
Κάθε στιγμή ευτυχίας που χάνεται κι ένας μικρός ξαφνικός θάνατος. Ένα σου χαμόγελο φέρνει την άνοιξη, μέσα στον πιο βαρύ χειμώνα. Η κρυφή σου γοητεία ανθίζει τη στιγμή της απουσίας σου. Κι όταν η ματιά σκοτεινιάζει στέκομαι δίπλα σου αμίλητη. Η χροιά της φωνής…
Γνωρίζετε την έκφραση «έκανε το σκατό του παξιμάδι»; Με αυτόν τον ντορό πορεύτηκε στο μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του ο κύριος Ζαχαρίας. Τι ήταν μωρέ; Ένας απλός εμποροϋπάλληλος σ’ ένα κεντρικό μαγαζί με το μισθό της συλλογικής σύμβασης. Αναμένοντας κάθε φορά την ετήσια…
Στέκομαι σε μια γωνιά και κοιτάω τα πουλιά να πετούν τόσο ελεύθερα στον ήλιο.. Μα είναι καθημερινή κι είναι εννέα το πρωί στη δουλειά μου θα ‘πρεπε εγώ να πηγαίνω.. Τι κι αν είμαι άνεργος! Περπατάω σαν τρελός.. να πιστεύω πως σε κάτι χρησιμεύω!…
Ένα πρωτότυπο, τρυφερό και συγκινητικό παραμύθι, που αγγίζει μικρούς και μεγάλους. *Ο κ. Αντώνης Δημητρακόπουλος είναι συγγραφέας του Παραμυθιού "δροσοσταλίδα", που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος (2012)
Μη με κοιτάς που στέκω αγέρωχα, πάνω σ' ερείπια σε έδαφος σαθρό φορώντας κουρέλια βρώμικα. Μ ένα πλατύ χαμόγελο, είναι η μάσκα που φοράω για να μην πληγωθείς. Μη με κοιτάς μέσα στα μάτια, περιμένοντας να καταλάβεις τι κρύβω και…
Ξημέρωμα . Χτυπάνε οι καμπάνες πάλι να μας θυμίσουν πως γεννιέται ο Χριστός . Μια μέρα ξεκινά αληθινά μεγάλη. Μια Άγια μέρα που τη σέβετ’ ο Λαός . Ο ερχομός στη γη , αυτός ,του Θείου Βρέφους , ας ξανανοίξει νέους…